ایمنی صنعتی

    ايمني صنعتي چيست؟

در گام پيشين ، دو گرايش اصلي مهندسي صنايع را شناختيم ؛ اينك به سراغ دو گرايش ديگر مي رويم كه اگرچه در جايگاه توجه پايينتري در قياس با توليد صنعتي و برنامه ريزي و تحليل سيستمها قرار دارند اما خود از جمله رشته هاي كاربردي صنعت و خدمات به شمار مي آيند و چه بسا كاركردهايي داشته باشند كه ساير رشته هاي فني و مهندسي از آنها بي بهره ا ند . با تكنولوژي صنعتي آغاز مي كنيم :

در تعريف تكنولوژي صنعتي مي توان گفت : فن به كارگيري مهارتهاي اجرايي و ذكاوتهاي فني در جهت طراحي تجهيزات و تسهيلات مورد استفاده در بخش توليد و خدمات و تعيين تدابير لازم براي ساخت وساز آنان مي باشد . (بهينه سازي در ساخت وساز)

تكنولوژي صنعتي گرايشيست با بينشي فني تر از دو گرايش توليد صنعتي و برنامه ريزي و تحليل سيستمها كه مشابه كارشناسي ساخت و توليد در مهندسي مكانيك بوده اما مجهز به توانايي بهينه سازي ، آگاه به مسائل بهينه سازي ساخت و ساز فرآورده هاي صنعتي و نيز نگهداشت و راه اندازي فني واحد هاي اجرايي مي باشد . داراي توانايي انتقال و مديريت تكنولوژيست و نيز حفظ و حراست از آن كه به مدد امكانات سخت افزاري و نرم افزاري در جهت حفظ و نگهداري نظام فني و اجرايي گام بر مي دارد ؛ با مديريت تكنولوژيهاي در دسترس يا مواردي كه در قالب انتقال تكنولوژي دادوستد مي شوند ، در جهت افزودن كميت و كيفيت فرآورده ها و نيز بهره برداري اثربخش از امكانات در دسترس ، اقدامات موثري انجام مي دهد . با استفاده از تجهيزات كامپيوتري و مدارهاي منطقي قادر است طيف وسيعي از خواسته هاي اجرايي بشر را كه به دليل محدوديت هاي انساني به سهولت قابل تحقق نمي باشند ، عينيت بخشد . مباحث اجرايي و مهارتي ساخت و توليد فرآورده هاي صنعتي ، طراحي قالب ، قيدوبست هاي صنعتي ، عمليات حرارتي و مباحث انتقال تكنولوژي را مي توان در زمره ديگر زمينه هاي تخصصي اين گرايش ذكر نمود . كارشناس تكنولوژي صنعتي از مرحله طراحي يك ايده و نمونه سازي آن گرفته تا مرحله ساخت و تدارك امكانات توليد ، همين طور مديريت مراحل اجرايي ، توان خدمت رساني دارد ؛ علاوه بر آن ،  ضايعات و عوامل بروز آنها را شناسايي كرده و  تاثيرات گوناگوني كه برجاي مي گذارند را ، مورد سنجش و ارزيابي قرار مي دهد .

حال به سراغ ايمني صنعتي مي رويم :

در تعريف ايمني صنعتي مي توان گفت : فن به كارگيري تدابير ويژه مهندسي در جهت ايمن سازي نظامهاي گوناگون كاري در مواجهه با گونه هاي مختلف ريسك رودرروي آنان مي باشد . (بهينه سازي در ايمن سازي) 

گرايش ايمني صنعتي تلفيقي از سه رشته بهداشت حرفه اي ، مديريت صنعتي و مهندسي صنايع ( جهت گيري عمده به سوي مهندسي صنايع است ) با رويكرد بهساز و پيشگيرانه و در عين حال مهندسي ، در جوار متخصصين بهداشت حرفه اي كه با ديد پزشكي بيشتري به دنياي كار مي نگرند ، تلاش در ايجاد نظام هاي شناخت خطرات و محدود سازي عملكرد هاي غيرايمن در محيطهاي كاري داشته ، روش ها ، برنامه ها و فرآيندهايي براي كنترل و ارزيابي خطرات پي گرفته و تلاش در ايجاد فضايي سالم براي نجات حركت هاي بهره ور دارد . اين گرايش مهندسي صنايع ضمن تسلط بر آگاهيهاي عمومي مهندسي صنايع به ويژه در راستاي تطبيق دادن  كار با توانايي هاي انساني در زمينه هايي همچون مهندسي فاكتورهاي انساني ، عوامل فيزيكي و شيميايي زيان آور محيط كار ، حفاظت صنعتي و اصول مديريت ايمني ، داراي تبحر و تخصص است . طراحي نظام هايي كه بتوانند از آسيب رساندن به انسانها ، امكانات و تجهيزات پيشگيري كرده ، حركت ملايم و روان اجرا را تضمين نمايد ، بخشي از توانايي هاي اجرايي اين متخصصين به شمار مي رود .

مکانيک سيالات ، جمع آوري و دفع فاضلابهاي صنعتي ، مهندسي احتراق ، گازرساني ، اعلام و اطفا حريق ، ايمني در برق  ، سم شناسي صنعتي  ، ايمني ساختمان و معدن ، ارگونومي ، تهويه صنعتي ، ديگها و ظروف تحت فشار ، روشهاي توليد (2 & 1) ، ايمني در کشاورزي ، روانشناسي صنعتي ، عوامل شيميايي محيط کار ، اصول بهداشت محيط ، بيماريهاي شغلي ، حفاظت صنعتي ، ايمني بالابرها ، تحقيق در عمليات ، ترموديناميک و انتقال حرارت ، عوامل فيزيکي محيط کار ، اصول مديريت ايمني ،  ارزيابي کار و زمان و طرح ريزي واحد هاي صنعتي از جمله دروس اصلي و تخصصي پراهميت اين گرايش به شمار مي آيند .

پس از شناخت گرايشهاي مقطع كارشناسي ، در گام آتي ، گرايشهاي كارشناسي ارشد را بيشتر خواهيم شناخت ...